hans(foto: Liesbeth Sluiter)

‘Terug naar de sociale cohesie van een kleinschalige, wijkgerichte aanpak’

‘In mijn ogen is het nieuwe concept van De Brouwerij schitterend’, zegt Stijn Albregts (74). Als vader van een zoon die gedurende tien jaar verschillende psychoses en opnames doormaakte en met een veelheid van hulpverleners te maken kreeg, ziet Albregts zijn zoon opbloeien. ‘Het is verrassend wat er in korte tijd met hem gebeurd is.’

Albregts is lid van familievereniging Ypsilon en actief betrokken bij De Brouwerij. Een groot deel van zijn werkzame leven bracht hij door, ver weg in de wereld van de ontwikkelingshulp.

Nu stelt hij zijn kennis en ervaring ter beschikking om de psychosehulp in Amsterdam verder te ontwikkelen. Aan de gemeente en aan zorgverzekeraars moet duidelijk gemaakt worden dat de betrokken, kleinschalige en familiaire aanpak van MolemannTielens als lichtend voorbeeld kan dienen.

Stijn Albregts weet uit eigen ervaring hoe het je als ouder ‘door de ziel snijdt’ als je kind psychotisch wordt. En hoe onthand je dan bent. Eén belangrijke les heeft hij de afgelopen jaren geleerd: je kind kan zichzelf er niet alleen bovenop helpen en de familie kan dat ook niet.

‘Je weet aanvankelijk niets. Je moet je inwerken en door contact met professionele behandelaars inzicht in de ziekte krijgen. Bovendien, als ouder voel je je altijd schuldig; je schiet altijd tekort.’

Vader Albregts zou graag willen dat meer ouders - net als hij - ervaren hoe de hulpverlening wèl kan: ‘De betrokkenheid en de oprechte, professionele aandacht van de behandelaars, plus de vrolijke, gezellige sfeer in De Brouwerij. Het gevoel dat die vicieuze cirkel van last en schuldgevoel die wij ouders eigenlijk altijd voelen even doorbroken wordt. Dat geeft zoveel vreugde!’

In deze tijd van complexe bezuinigingen en ‘een samenleving die er uit ziet als een opgebroken weg’, ziet Albregts volop kansen om de zaken anders te gaan organiseren. Wèg van die alles-overkoepelende, overweldigende instituties met hun kantoortjespsychiatrie. Terug naar de sociale cohesie van een kleinschalige, wijkgerichte aanpak, waar behalve hulpverleners ook familieleden en onbetaalde enthousiastelingen een bijdrage leveren. En de cliënten zelf, niet te vergeten.

‘Centrum de Brouwerij zit hier in een geweldige buurt’ zegt Albregts. ‘In een straal van één kilometer bevinden zich talloze kleine bedrijfjes. Het moet zeker mogelijk zijn om daarmee verbinding te leggen. Want als mensen met psychose-ervaringen ergens van opbloeien, dan is het wel van een prettige werkplek. Dat is nog een onontgonnen terrein, waar familieleden zeker een bijdrage aan kunnen leveren.’ Ze zien hun kinderen opknappen en daar krijgen ze veel vreugde voor terug. Dat kan vader Albregts ze verzekeren.

(december 2016)