lara(foto: Liesbeth Sluiter)

‘Ik houd van heftigheid en intimiteit’

Al vanaf haar vijfde wist Lara Stavenuiter (1972) dat ze dokter wilde worden. Ze koos voor de psychiatrie omdat ze houdt van kleurrijke mensen en omdat ze niet opziet tegen een probleem meer of minder.

Sinds februari 2016 werkt Stavenuiter als psychiater bij De Brouwerij. Ze is een psychiater in hart en nieren, die graag de handen uit de mouwen steekt. Iets doen, het echte menselijke contact.

Tijdens haar studie geneeskunde zocht ze naar een specialisme dat intensief contact met allerlei soorten mensen bood. Eerst dacht ze aan verloskunde, later aan de huisartsenopleiding, allebei plekken waar je intensief met patiënten omgaat. ‘Maar’, zegt ze, ‘toen ik eenmaal kennismaakte met de psychiatrie, wist ik: dít is het. Een schot in de roos. Ik houd van heftigheid en intimiteit.’

Die kreeg ze volop in de chronische psychiatrie in Amsterdam West, waar ze haar carrière begon. Met warmte spreekt ze over de kleurrijke mensen die ze daar tegenkwam. ‘Moeilijk? Helemaal niet. Het is heel bevredigend werk. Niet dat ik iedereen beter kan maken, maar je kunt mensen wel helpen een leven te leiden dat dragelijk is, bijvoorbeeld doordat ze zelfstandiger gaan wonen.’

Daarna werkt Stavenuiter op veel verschillende plekken in de Amsterdamse geestelijke gezondheidszorg. Acute psychiatrie, verschillende ambulante teams, en na afloop van haar opleiding vier jaar bij de crisisdienst van de Amsterdamse ggz-insteling Mentrum.

Met enthousiasme spreekt ze over het Team Intensieve Thuisbehandeling, waar ze aan verbonden was. Een team dat in veel gevallen weet te voorkomen dat mensen in crisis opgenomen moeten worden. Soms door vier keer per dag bij mensen langs te gaan. ‘Dat werkt fantastisch’, zegt Stavenuiter. ‘Uiteindelijk zijn mensen thuis veel beter af dan in de kliniek.’

Hoewel ze geen enkele aanvechting had om weg te gaan bij de crisisdienst, was de vacature voor een psychiater bij De Brouwerij té aanlokkelijk. ‘Ik wil gewoon heel graag bij zo’n club werken.’

Ze somt op: een kleine organisatie, flexibel, bevlogen medewerkers met ambitie. Maar bovenal: de wezenlijk andere manier waarop met cliënten contact wordt gemaakt. Ze ziet ze makkelijk binnenlopen, ze komen lunchen of deelnemen aan activiteiten. Er zijn geen wachtkamers.

Stavenuiter: ‘Er is een informele relatie tussen behandelaar en patiënt. En het is keer op keer bewezen: met een goede relatie staat of valt een psychiatrische behandeling.’

Dat er in De Brouwerij over leden wordt gesproken, daar moet psychiater Stavenuiter nog wel even aan wennen. ‘Tja’, verzucht ze, ‘ik heb het nog over patiënten, ik blijf toch gewoon een dokter.’

(december 2016)