Blogs De Brouwerij

Hier vind je blogs van cliënten, behandelaars en vrijwilligers van De Brouwerij. Incidenteel worden er ook blogs overgenomen van externe sites.

Beide een beetje

Door: Wendy Wijnen

Wie wel en wie niet? Ik moet bekennen dat die vraag ook bij mij opkwam, die eerste keer dat ik bij De Brouwerij binnen liep. En dat terwijl ik juist niet zo wilde denken. Want dat vond ik toch niet belangrijk? We zijn toch allemaal in de eerste plaats mens?

Ik wijd het gemakshalve aan mijn journalistieke achtergrond waarin het nu eenmaal nodig is nieuwsgierig te zijn en bij alles precies te willen weten hoe het zit. In realiteit is het concept van De Brouwerij dat er geen onderscheid wordt gemaakt tussen hulpverleners, vrijwilligers en cliënten en dat is precies wat deze hulpverlening voor mij zo bijzonder maakt. Iedereen leeft hier samen en naast elkaar.

De Brouwerij is een psychosecentrum zoals een warme huiskamer: met als brandpunt van verbinding een lange eettafel waar iedereen kan aanschuiven. Aansluitend een open kantoorruimte en een keukeneiland, waar de koffie non-stop pruttelt en altijd wel iemand in de weer is, roerend in een grote pan op het acht-pits fornuis, ingrediënten bij elkaar sprokkelend voor een verse kruidenthee, of de potten en bakjes op het aanrecht sorterend om orde te creëren.

Te mooi om waar te zijn? Nee, deze vernieuwende manier van geestelijke gezondheidszorg bestaat, in een industrieel pand in een doodgewone straat in het centrum van Amsterdam. Leden - zoals de cliënten hier worden genoemd – en buurtbewoners lopen er in en uit. Voor een yogales, voor een afspraak met een verpleegkundige, om mee te lunchen, of om zomaar wat samen te zijn.

Ik kwam voor de yogales, want die zou ik daar geven. Ik was dankbaar voor het aanbod. Niet alleen omdat ik graag yogales geef, maar vooral omdat ik op die manier wat kan bijdragen aan het helingsproces van de leden. Ik kan wat lichtheid en plezier geven terwijl ik me tijdens de psychoses van mijn naasten vaak zo hulpeloos heb gevoeld. Dat heelt mij. Het helingsproces werkt zo twee kanten op. En dat komt bij de aanpak van De Brouwerij ook op natuurlijke wijze aan de oppervlakte: de rollen die we hebben zijn niet constant, maar ze passen ons allemaal in een bepaald moment van het leven. Soms voel ik me heler, een ander moment wil ik geheeld worden. Vandaag ben ik yogalerares, morgen zoek ik mijn leraar. De vraag wie wel en wie niet cliënt is, is daarom ook niet van belang. Het antwoord staat niet vast: nu jij, straks ik. Of altijd beide een beetje?

Waardeer dit blogbericht:
2
K......wandeling
Loslaten, een boeiende bezigheid

Reacties

 
Nog geen reacties

Plaats hier uw reactie

Captcha afbeelding

deel dit